خدایا خودت میدانی...

بـــرایــت خـــواهـــم نــوشـــت

از ابهــــام لحظــــه هـــا

از تــــردیــــد

از حجــــم مـــرگ آور نبـــودنـــت

از کســــانــی کـــه ردّ مـــی شـــونـــدُ

بـــوی تـــو را مـــی دهنـــد

شـــاعـــرانــی کـــه از تـــو مـــی نــویسنـــدُ

 شعـــرشـــان را بـــا نـــام خـــودشـــان چـــاپ می کــنند

روزنـــامـــه هــا کـــه عکســـت را درشـــت مـــی انـــدازنـــد ،

بـــی مـــن در کنــــارت

بــــرایـــت خـــواهــــم نـــوشــــت

از حــــدیــث تلــــخ بغـــض هـــای تـــا ابــــد

از قنــــاعـــت بـــه یـــک خـــاطـــره ،

یـــک یـــاد ،

یـــک شــــب مهتـــاب

از صبــــوری مــــنُ

جـــای خـــالـــی تـــوُ

 شـــب هـــای مـــن

بــــرایـــت خــــواهـــم نـــوشــــت

حتــــی تــــو هــــم

بـــرای مــــن نبـــودی

حتــــی تــــو هـــم

بــــرای مــــن نبـــودی